فاصله چه بی معنا می شود

وقتی

دلگیر از شب های بی تو

آرزو بردل

نور ستاره ها را کم و زیاد میکنم

تا

که تورا در آسمان ببینم

"صیاد"

من يك شاعرممن يك صيادمو با نوك انگشتانمآخرين پيكان رارها خواهم كردتا كه شايدصيد كنم آهوي عاشق رامن شاعري صيادم (( صياد ))

تجسم كن

بلور اشكهايم را

روي شانه هايت

و من باز هم

در آنسوي خيالم

تجسم ميكنم

لحظه ناب حضورت

((صیاد))

ببار ای ابر بهاری

که تابستان نزدیک است

نگذار به پاییز برسد

که زمستان سختی در پیش است

(( صیاد))

بی هوا همه چیز رو ول نکنید بریدبخاطر احترام به کسی که باهاش بودیدبخاطر ارزش اون رابطه ای که باهاش داشتیدوقت رفتن همه چیز رو بگید و بریدهر چیزی که میدونید لازمه اینجوری نه حرفی تو دل خودتون میمونه نه ن

کاش شعمدونی بودم

در گلدان پشت پنجره اتاقت

تا که هر سال انتظار آمدنم را داشتی

و هر روز در اندوه رفتنم

قطره ای اشک

در خاکم

به یادگار میریختی

"صیاد"

سفر
کوچه
خلوت
سفر در کوچه های خلوت
اه چه شیرین است
وقتی همسفر تویی

"صیاد"

در ابن شبی که شب نیست

خلوت عشاق ست و عشقی نیست

گم شدم در نگاه زیبایت

بیاب مرا

که قراری نیست

"صیاد"